رادار قلبی برای شناسایی بیومتریک با استفاده از نزدیکترین همسایه برای پیك‌های تبدیل ویولت پیوسته

عنوان انگلیسی مقاله: 

 Cardiac Radar for Biometric Identification using Nearest Neighbour of Continuous Wavelet Transform Peaks

چکیده مقاله: در این کار از داده‌های قلبی که توسط یک سیستم رادار با فرکانس ۲٫۴ گیگاهرتزی به عنوان یک ابزار شناسایی بالقوه بیومتریک به دست آمده، استفاده می‌شود. در سیستم‌های موناستاتیک و بیستاتیک برای ثبت داده‌ها از سوژه‌های انسانی بیش از دو جلسه استفاده می‌شود. داده‌های قلب از ثبت رادار استخراج و یک میانگین کلی (که ECG به عنوان مرجع است) محاسبه می‌شود. سپس تبدیل ویولت پیوسته محاسبه شده تا تجزیه و تحلیل زمان-فرکانس میانگین چرخه قلب رادار را محاسبه کند و تکنیک نزدیک‌ترین همسایه برای نشان دادن این است که یک سیستم رادار قلبی به عنوان یک تکنیک شناسایی بیومتریک قادر به تولید دقت رتبه -۱ (۱۹٪) و دقت رتبه-۵ (۴۲٪) در بیش از ۲۶ نفر است.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

توسط
تومان